foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

หมวดปรีชาญาณ

wisdom books

Bible Diary 2020

img007 resize

บทอ่านและบทมิสซา

ordomissae

พันธสัญญาใหม่

spd 20110902115342 b

บทเพลงศักดิ์สิทธิ์

angels-5b

เอกสารฉลอง 350 ปี

350

พระวาจาประจำวัน

word of God 2

เว็บไซต์คาทอลิก

bkk


sathukarnlogo


haab


becthailand


santikham


pope report-francis


bannerpope


cc_link2011


0002


thaicatholicbible


mass


bnbec


facebook

สถิติเยี่ยมชม (เริ่ม 22-02-2012)

วันนี้
เมื่อวาน
สัปดาห์นี้
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
2968
31593
34561
513441
596667
15933286
Your IP: 3.214.184.250
2020-01-20 02:41

สถานะการเยี่ยมชม

มี 441 ผู้มาเยือน และ ไม่มีสมาชิกออนไลน์ ออนไลน์

    มีชายตาบอดคนหนึ่งเดินตกลงไปในหลุม ด้วยความตกใจ เขาร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ ที่สุดมีตำรวจคนหนึ่งได้ยินเสียงร้องของเขาและรีบมาที่หลุมนั้นทันที ตำรวจกล่าวกับชายตาบอดว่า “คุณครับ ทำไมคุณจึงเดินไม่ระวัง คุณก็ทราบดีอยู่แล้วว่าเรากำลังซ่อมถนนสายนี้อยู่” ชายตาบอดตอบทันทีว่า “คุณตำรวจครับผมเป็นคนตาบอด และผมอยากจะถามคุณว่า เป็นความผิดของผมหรือที่ผมมองไม่เห็นและพลาดตกลงไปในหลุม”

    “โอ้! คุณครับ มันไม่ใช่ความผิดของคุณอย่างแน่นอนที่คุณเกิดมาตาบอด แต่มันเป็นความผิดของคุณ เพราะทั้งๆ  ที่คุณรู้ว่ามีการซ่อมถนน และคุณก็รู้ว่าคุณเป็นคนตาบอด แต่ทำไมคุณไม่หาคนตาดีมานำทางคุณล่ะ”

ชวนคิดสะกิดใจ
คงไม่ผิดหรอกที่มนุษย์ทุกคนจะมีความอ่อนแอ บกพร่อง และทำความผิดเป็น  แต่มันเป็นความผิดตรงที่ว่า หากเรารู้ว่าเราอ่อนแอ เราบกพร่อง แล้วเรายังดึงดันที่จะทำมันต่อไป และยิ่งแย่ไปกว่านั้นหากเรารู้ว่ามีหลายคนที่จะช่วยเราได้ เช่น คุณพ่อ คุณแม่ คุณครู เพื่อนที่ดี ฯลฯ แต่เราก็ยังดันทุรังที่จะทำความผิดนั้นต่อไปอีก โดยไม่ใส่ใจกับคำเตือนที่มาจากความหวังดีของบุคคลดังกล่าว