ใครคือผู้ศักดิ์สิทธิ์ในยุคแรกเริ่ม
นอกจากพระนางพรหมจารีมารีย์และศิษย์รุ่นแรกขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว ผู้ศักดิ์สิทธิ์กลุ่มแรกที่ได้รับการยอมรับจากพระศาสนจักรสมัยแรกคือมรณสักขี พวกท่านได้ถูกประหารเพื่อยืนยันถึงความเชื่อของตน ในราวปี ค.ศ. 100 คริสตชนได้เริ่มต้นการให้เกียรติแก่คริสตชนอื่นๆ ผู้ล่วงลับไปแล้ว โดยทั่วไปผู้ศักดิ์สิทธิ์ในยุคเริ่มแรกเหล่านี้ได้รับการเลือกมาจากเสียงชื่นชมของสาธารณชนมากกว่าการผ่านกระบวนการที่ทำอย่างเป็นทางการ
การประกาศแต่งตั้งเป็นนักบุญทำอย่างไร
ตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 เป็นต้นมา พระศาสนจักรได้กำหนดกระบวนการที่เป็นทางการเรียกว่า “การประกาศแต่งตั้งให้เป็นนักบุญ” เพื่อกำหนดว่าใครเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ (นักบุญ) การประกาศแต่งตั้งให้เป็นนักบุญมิได้หมายความถึงการทำให้เป็นนักบุญ กล่าวคือ เป็นพระเจ้าเองผู้ทรงเลือกสรรพวกเขา แต่พระศาสนจักรได้ใช้กระบวนการที่ยาวนานและซับซ้อนนี้เพื่อทำให้เกิดความแน่ใจว่าบุคคลเหล่านั้นได้อยู่กับพระเจ้าในสวรรค์แล้วอย่างแท้จริง เมื่อผู้หนึ่งได้รับคำนำหน้านามว่า ‘นักบุญ’ เท่ากับประกาศว่าผู้นั้นได้ดำรงชีวิตอย่างศักดิ์สิทธิ์ ได้อยู่ในสวรรค์และสามารถรับการถวายเกียรติตามแบบของผู้ศักดิ์สิทธิ์ได้ เนื่องจากการแต่งตั้งเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์มีลักษณะยั่งยืนและไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ จึงทำให้กระบวนการดังกล่าวมีความยาวนานและซับซ้อน เพื่อให้เกิดความชัดเจนต่อผู้เข้ารับการพิจารณา ตามปกติกระบวนการนี้จะไม่เริ่มต้นจนกว่าคาทอลิกผู้นั้นตายไปหลายปีแล้วและได้รับการกล่าวขานจากผู้คนว่าเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ ในที่สุดเมื่อมีการเริ่มกระบวนการประกาศแต่งตั้งเป็นนักบุญ ทุกอย่างจะดำเนินการไปตามสี่ขั้นตอน ดังต่อไปนี้
ขั้นตอนที่ 1
บิชอปประจำท้องถิ่นของผู้ตายที่ได้รับการพิจารณานั้นจะทำการสืบสวนเกี่ยวกับชีวิตและงานเขียนของท่านเพื่อหาประจักษ์พยานยืนยันว่าท่านได้ดำรงชีวิตอย่างศักดิ์สิทธิ์ถึง ‘ขั้นวีรกรรม’ (หรือทนทุกข์ทรมานเยี่ยงมรณสักขี) อย่างแท้จริง และได้ดำเนินชีวิตซื่อสัตย์ต่อข้อความเชื่อเที่ยงแท้ เมื่อขั้นตอนนี้สิ้นสุดลง บุคคลนั้นจะได้รับการประกาศเป็น ‘ผู้รับใช้ของพระเจ้า’ จากนั้นเอกสารต่างๆ จะถูกส่งไปยังกรุงโรม
ขั้นตอนที่ 2
พระศาสนจักรจะตั้งคณะอนุกรรมการผู้เชี่ยวชาญเพื่อพิจารณาศึกษาตัวบุคคลผู้ได้รับการพิจารณา เมื่อคณะอนุกรรมการพร้อมกับบรรดาพระคาร์ดินัลของสมณกระทรวงว่าด้วยการประกาศแต่งตั้งนักบุญเห็นชอบแล้ว สมเด็จพระสันตะปาปาจะประกาศรับรองให้บุคคลนั้นเป็น ‘ผู้น่าเคารพ’ นี่คือคำนำหน้าชื่อของบุคคลที่พระศาสนจักรได้พิจารณาแล้วว่าศักดิ์สิทธิ์ แต่ยังไม่ได้เป็นถึงขั้นนักบุญ ในขั้นนี้ “ผู้น่าเคารพ” จะยังไม่ได้รับวันฉลองเฉพาะและพระศาสนจักรยังไม่ประกาศเป็นทางการถึงการได้อยู่ในสวรรค์ของบุคคลนั้น อย่างไรก็ตาม สามารถจัดทำและเผยแพร่บทภาวนาต่อท่านได้แล้วเพื่อส่งเสริมให้ประชาชนอธิษฐานภาวนาขออัศจรรย์ผ่านทางการวอนขอแทนของท่าน
ขั้นตอนที่ 3
ขั้นตอนของการแต่งตั้งเป็น “บุญราศี” นี้เรียกร้องให้มีประจักษ์พยานยืนยันถึงอัศจรรย์หนึ่งครั้ง (ยกเว้นบรรดามรณสักขีผู้ได้ถูกฆ่าตายเพื่อยืนยันความเชื่อของตน) ที่มาจากการสวดภาวนาด้วยจุดประสงค์เฉพาะวอนขอต่อบุคคลผู้จะเป็นบุญราศี อัศจรรย์ต่างๆ ซึ่งจะเป็นดังบทพิสูจน์ว่าบุคคลนั้นอยู่ในสวรรค์แล้วและสามารถวอนขอแทนเราต่อพระเจ้าได้ เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาประกาศว่าบุคคล ‘ผู้น่าเคารพ’ ได้เป็น ‘บุญราศี’ หรือ ‘ผู้ได้รับพร’ แล้ว บุคคลนั้นสามารถได้รับการคารวะหรือให้เกียรติในประเทศต่างๆ หรือในสถานที่เฉพาะซึ่งเกี่ยวข้องกับบุญราศีองค์นั้น
ในขั้นตอนสุดท้ายนี้ยังเรียกร้องให้มีอัศจรรย์อีกครั้งหนึ่งก่อนที่สมเด็จพระสันตะปาปาจะประกาศแต่งตั้งให้เป็นนักบุญ จากนั้นเป็นต้นไปทั่วโลกก็จะสามารถเฉลิมฉลองนักบุญองค์นั้นได้