แผนกคริสตศาสนธรรม อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ

CATECHETICAL CENTER OF BANGKOK ARCHDIOCESE

thzh-CNenfritjako

76eaadf99e1d564a71db221c773ecb89

ประกาศกนาธัน (Nathan)

 

อ้างอิงพระคัมภีร์: 2 ซามูเอล 12:1-24 

คุณธรรมที่โดดเด่น: ความจริง

ข้อคิดสู่การเป็นวีรบุรุษ: “โปรดนำทางให้ข้าพระองค์เดินในความจริงของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ช่วยให้ข้าพระองค์รอด” (สดุดี 25:5)

 

ข้อความสำคัญส่งตรงจากพระเจ้า

 

กษัตริย์ดาวิดทรงเป็นกษัตริย์ที่ดี พระองค์เชื่อฟังพระเจ้าและผ่านเรื่องราวยากลำบากมามากมาย พระเจ้าจึงทรงใช้พระองค์ให้ทำสิ่งสำคัญหลายอย่างตามแผนการของพระองค์

 

แต่อยู่มาวันหนึ่ง กษัตริย์ดาวิดกลับทำผิดพลาด พระองค์ไปเอาสิ่งที่ไม่ใช่ของตัวเองมา และยังโกหกเพื่อปกปิดเรื่องนั้นไว้

 

พระเจ้าไม่พอพระทัยกับสิ่งที่เกิดขึ้น พระองค์จึงมีข้อความสำคัญส่งตรงมาถึงกษัตริย์ดาวิด ผ่านทาง "ประกาศกนาธัน" ผู้ส่งสารของพระเจ้า

 

ประกาศกนาธันเดินทางมาถึงพระราชวังและขอเข้าเฝ้ากษัตริย์

 

"เชิญเข้ามา นาธัน" กษัตริย์ดาวิดตรัส "ท่านมีเรื่องอะไรให้เราช่วยหรือ" 

 

"ข้าแต่กษัตริย์ดาวิด" ประกาศกนาธันทูล "เรื่องที่ข้าพเจ้าจะเล่าต่อไปนี้ อาจดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่เป็นเรื่องที่สำคัญมาก" 

 

"ถ้ามันสำคัญจนทำให้ท่านต้องมาหาเรา เราก็พร้อมจะฟัง" กษัตริย์ดาวิดตรัส

 

ประกาศกนาธันจึงเริ่มเล่าว่า "มีชายสองคน คนหนึ่งร่ำรวยมาก ส่วนอีกคนยากจนมาก ทั้งสองช่างแตกต่างกันมาก ชายผู้ร่ำรวยมีทุกอย่างที่อยากได้ เขามีฝูงโคและฝูงแกะมากมายนับไม่ถ้วน" 

 

"เราเคยเห็นคนรวยแบบนั้น" กษัตริย์ดาวิดตรัสรับ

 

"ส่วนชายผู้ยากจนนั้นตรงกันข้ามเลย" ประกาศกนาธันเล่าด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย "เขาไม่มีฝูงโคหรือฝูงแกะเลย เขามีเพียงลูกแกะตัวน้อย ๆ แค่ตัวเดียวที่ซื้อมา เขาเลี้ยงดูมันมาตั้งแต่เกิด รักและดูแลมันอย่างดีเหมือนคนในครอบครัว" 

 

ประกาศกนาธันสังเกตเห็นว่ากษัตริย์ดาวิดทรงพยักหน้าอย่างเข้าใจว่าลูกแกะตัวนั้นมีค่าต่อชายยากจนมากเพียงใด

 

"อยู่มาวันหนึ่ง มีแขกเดินทางมาเยี่ยมชายผู้ร่ำรวย" ประกาศกนาธันเล่าต่อ "เขาอยากต้อนรับแขกให้ดีที่สุด จึงสั่งให้คนรับใช้ทำอาหารมื้อพิเศษ" 

 

"เขาก็เป็นเจ้าบ้านที่มีน้ำใจดีนะ" กษัตริย์ดาวิดตรัสชม

 

"ใช่ แต่แทนที่เขาจะเอาวัวหรือแกะของตัวเองที่มีอยู่มากมายมาทำอาหาร ชายผู้ร่ำรวยคนนั้นกลับบุกไปที่บ้านของชายยากจน แล้วเอาลูกแกะตัวเดียวของเขามาฆ่าทำอาหารให้แขกกิน"

 

เมื่อได้ยินดังนั้น กษัตริย์ดาวิดก็ทรงโกรธจัดจนพระพักตร์แดงก่ำ "คนรวยคนนั้นทำเรื่องเลวร้ายมาก เขาไม่มีความเมตตาเลย คนเห็นแก่ตัวที่ทำผิดกฎหมายแบบนี้สมควรได้รับโทษอย่างหนัก บอกข้ามาซิว่าเขาคือใคร"

 

ประกาศกนาธันนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองสบตากษัตริย์แล้วทูลตรง ๆ ว่า "พระองค์คือคนใจร้ายคนนั้น"

 

กษัตริย์ดาวิดทรงนิ่งอึ้ง รู้สึกตกใจและสำนึกผิดขึ้นมาทันที

 

ประกาศกนาธันจึงทูลต่อไปว่า "พระเจ้าทรงแต่งตั้งให้ท่านเป็นกษัตริย์ ประทานทุกสิ่งทุกอย่างให้ และพร้อมจะประทานให้อีกมากมาย แต่ท่านกลับรู้สึกว่ายังไม่พอ 

 

ดาวิดรู้ทันทีว่าประกาศกนาธันกำลังพูดถึงสิ่งที่เขาแอบขโมยมา

 

พระเจ้าทรงสอนว่าการขโมยเป็นสิ่งผิด แต่ท่านกลับไม่เชื่อฟัง ทรงไปแย่งชิงของคนอื่นมา แล้วยังโกหกปกปิดความผิดอีก 

 

“ต่อไปนี้ผู้คนจะรู้ความจริงในสิ่งที่พระองค์ทรงทำ” พูดจบ ประกาศกนาธันก็ทูลลาจากไป

 

กษัตริย์ดาวิดทรงยอมรับผิดทั้งหมด พระองค์เสียพระทัยอย่างมากและทูลขอให้พระเจ้าทรงยกโทษให้

 

เมื่อเห็นว่ากษัตริย์ดาวิดสำนึกผิดจริง ๆ พระเจ้าก็ทรงให้อภัย และยังคงรักพระองค์เหมือนเดิม เพราะทุกคนล้วนเคยทำผิดพลาด ทุกคนต้องการการให้อภัย และต้องเรียนรู้จากความผิดพลาดของตัวเอง

 

ในเรื่องนี้ พระเจ้าทรงเลือกให้ประกาศกนาธันเป็น "คนกล้าที่พูดความจริง" เพื่อช่วยให้กษัตริย์ดาวิดมองเห็นว่าสิ่งที่ทำลงไปนั้นทำร้ายคนอื่นมากแค่ไหน

 

ตลอดชีวิตที่เหลือ กษัตริย์ดาวิดไม่เคยลืมเรื่องราวของชายผู้ร่ำรวยที่ขโมยลูกแกะของคนจนเลย ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องนี้ พระองค์จะจำได้เสมอว่าตัวเองเคยทำผิดพลาด และจำได้เช่นกันว่าพระเจ้าทรงมีเมตตาและพร้อมให้อภัยเสมอ

 

พระเจ้าทรงใช้ "ความจริง" ดึงกษัตริย์ดาวิดให้ออกจากความผิดบาป และช่วยให้พระองค์กลับมาเป็นกษัตริย์ที่ดีของพระเจ้าอีกครั้ง

 

บทเรียนจากวีรบุรุษ

คนที่กล้าพูดความจริงคือคนกล้าหาญอย่างแท้จริง พระเจ้าทรงใช้ทั้ง "ความจริง" และ "ความรัก" เพื่อช่วยเตือนสติและนำทางให้ผู้คนกลับมาทำสิ่งที่ถูกต้อง

 

คำถามชวนคิด

1. ทำไมการเดินเข้าไปบอกความจริงกับกษัตริย์ว่าพระองค์กำลังทำผิด จึงเป็นเรื่องที่ยาก

2. ทำไมการพูดความจริงจึงเป็นเรื่องสำคัญ

3. เมื่อเราต้องเจอกับสถานการณ์ที่พูดความจริงได้ยาก ใครบ้างที่จะคอยช่วยเหลือเราได้

 

ข้อคิดสะกิดใจ

การพูดความจริงควรมาพร้อมกับความรักและความปรารถนาดีเสมอ