foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

หมวดปรีชาญาณ

wisdom books

Bible Diary 2020

img007 resize

บทอ่านและบทมิสซา

ordomissae

พันธสัญญาใหม่

spd 20110902115342 b

บทเพลงศักดิ์สิทธิ์

angels-5b

เอกสารฉลอง 350 ปี

350

พระวาจาประจำวัน

word of God 2

เว็บไซต์คาทอลิก

bkk


sathukarnlogo


haab


becthailand


santikham


pope report-francis


bannerpope


cc_link2011


0002


thaicatholicbible


mass


bnbec


facebook

สถิติเยี่ยมชม (เริ่ม 22-02-2012)

วันนี้
เมื่อวาน
สัปดาห์นี้
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
5385
31425
5385
484265
596667
15904110
Your IP: 35.172.195.82
2020-01-19 03:46

สถานะการเยี่ยมชม

มี 1089 ผู้มาเยือน และ ไม่มีสมาชิกออนไลน์ ออนไลน์

เพลงสดุดีที่ 90
ความอ่อนแอของมนุษย์

เพลงสดุดีบทนี้ก็อยู่ในประเภท "คำอ้อนวอนของชุมชน" เช่นกัน ต่างกันที่ว่าไม่ใช่บทภาวนาสำหรับโอกาสที่ประชาชนประสบความพ่ายแพ้สงครามหรือภัยพิบัติทางธรรมชาติ เนื้อหาของบทเพลงเป็นการพิจารณาคำนึงถึงความอนิจจังของมนุษย์ซึ่งมีชีวิตอยู่ไม่นานและยังควรจะได้รับโทษจากพระเจ้าเพราะบาปที่ได้ทำ สภาพนี้ช่างตรงข้ามกับลักษณะของพระเจ้าผู้ทรงดำรงอยู่ตลอดนิรันดรและทรงพระอานุภาพหาขอบเขตมิได้ การพิจารณาเช่นนี้อยู่ในลีลาของวรรณกรรมประเภทปรีชาญาณ เมื่อผู้ประพันธ์เพลงสดุดีเตือนใจประชาชนให้คำนึงถึงความอนิจจังของชีวิต เขามีเจตนาที่จะสอนให้ทุกคนมี "จิตใจปรีชาฉลาด" คือรู้จักดำเนินชีวิตให้สอดคล้องกับพระบัญญัติของพระเจ้านั่นเอง
คำภาวนา ของโมเสส ผู้รับใช้ของพระเจ้า



1    ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นแหล่งลี้ภัยของข้าพเจ้าทั้งหลาย
        มาทุกยุคทุกสมัย
2    ก่อนภูเขาจะเกิด
        ก่อนแผ่นดินและโลกจะถือกำเนิดขึ้นมา
    พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า
        ทรงดำรงอยู่ตลอดไป
3    พระองค์ทรงให้มนุษย์กลับเป็นฝุ่นดิน
        โดยตรัสว่า "บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงกลับไปเถิด"
4    ใช่แล้ว หนึ่งพันปีสำหรับพระองค์
        ก็เหมือนวันวานที่เพิ่งผ่านไป
        เหมือนการตื่นอยู่ยามเดียวเวลากลางคืน
5    พระองค์ทรงบันดาลให้ชีวิตจบลงเหมือนจมน้ำ
        สั้นเหมือนความฝันในยามเช้า
        เหมือนต้นหญ้าที่งอกขึ้น
6    ในยามเช้าต้นหญ้าเติบโตขึ้นและออกดอก
        ในยามเย็นก็ร่วงโรยและเหี่ยวแห้งไป
7    ข้าพเจ้าทั้งหลายถูกพระพิโรธของพระองค์ทำลาย
        มีความหวาดกลัวเพราะความกริ้วของพระองค์
8    พระองค์ทรงวางความผิดของข้าพเจ้าทั้งหลายไว้เฉพาะพระพักตร์
    การกระทำเร้นลับของข้าพเจ้าก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้าพระองค์
9    ถูกแล้ว ทุกวันของข้าพเจ้าทั้งหลายผ่านไปเพราะพระพิโรธของพระองค์
        ปีของข้าพเจ้าสิ้นสุดลงเหมือนลมหายใจเฮือกเดียว
10    ช่วงอายุชีวิตของข้าพเจ้าทั้งหลายยาวนานเจ็ดสิบปี
        อาจจะถึงแปดสิบสำหรับผู้ที่แข็งแรง
    แต่ส่วนใหญ่ก็มีแต่ความเหน็ดเหนื่อยและความกังวล
      วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว แล้วข้าพเจ้าทั้งหลายก็จากไป
11    ผู้ใดเล่าจะรู้ถึงอานุภาพแห่งพระพิโรธของพระองค์
        และรู้ถึงความกริ้ว เพื่อจะได้ยำเกรงพระองค์อย่างสมควร
12    โปรดทรงสอนข้าพเจ้าทั้งหลายให้รู้จักนับวันแห่งชีวิตได้ถูกต้อง
        เพื่อจะได้มีจิตใจปรีชาฉลาด
13    ข้าแต่พระยาห์เวห์ โปรดเสด็จกลับมาเถิด ข้าพเจ้าทั้งหลายจะต้องรอคอยอีกนานเพียงใด?
        โปรดทรงเมตตาบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์เถิด
14    ทุกยามเช้าโปรดประทานความรักมั่นคงของพระองค์แก่ข้าพเจ้าทั้งหลายอย่างเต็มเปี่ยม
        ข้าพเจ้าทั้งหลายจะได้โห่ร้องด้วยความเบิกบานและมีความยินดีตลอดชีวิต
15    ขอพระองค์ประทานความยินดีแก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย
        นานเท่ากับเวลาที่พระองค์ทรงบันดาลให้ได้รับความทุกข์ยาก
        เท่ากับปีที่ข้าพเจ้าทั้งหลายต้องประสบความเลวร้าย
16    โปรดสำแดงให้ผู้รับใช้ของพระองค์เห็นพระราชกิจของพระองค์
        ให้ลูกหลานของเขาได้เห็นความรุ่งเรืองของพระองค์
17    ขอองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย โปรดปรานข้าพเจ้า
        ขอพระองค์ประทานให้ผลงานที่ข้าพเจ้าทั้งหลายกระทำสำเร็จไป
        ขอให้ผลงานที่ข้าพเจ้าทั้งหลายกระทำมีความมั่นคง