foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

Kamson BKK Update!!

หมวดปรีชาญาณ

wisdom books

Bible Diary 2020

img007 resize

บทอ่านและบทมิสซา

ordomissae

พันธสัญญาใหม่

spd 20110902115342 b

บทเพลงศักดิ์สิทธิ์

angels-5b

เอกสารฉลอง 350 ปี

350

พระวาจาประจำวัน

word of God 2

เว็บไซต์คาทอลิก

bkk


sathukarnlogo


haab


becthailand


santikham


pope report-francis


bannerpope


cc_link2011


0002


thaicatholicbible


mass


bnbec


facebook

สถิติเยี่ยมชม (เริ่ม 22-02-2012)

วันนี้
เมื่อวาน
สัปดาห์นี้
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
6423
28337
6423
662129
596667
16081974
Your IP: 3.83.32.171
2020-01-26 05:26

สถานะการเยี่ยมชม

มี 307 ผู้มาเยือน และ ไม่มีสมาชิกออนไลน์ ออนไลน์

20. บทสรุป
    ท่านพระสงฆ์ ผู้เป็นศาสนบริกรของเรา เราขอบอกท่านว่า ความรู้ที่เป็นระบบเกี่ยวกับการเลียนแบบอย่างของเรามิได้มีอยู่แต่ในการสอนสั้นๆ เหล่านี้เท่านั้น เราคือ “หนังสือ” เล่มหนึ่ง ซึ่งไม่มีมนุษย์คนใดสามารถอ่านหรือศึกษาได้อย่างสมบูรณ์จริงๆ ยิ่งท่านอุทิศตนเองเพื่อศึกษาการกระทำและแบบอย่างต่างๆ ของเรา ท่านก็ยิ่งเรียนรู้มากขึ้น ขอให้คำแนะนำสั้นๆ นี้ให้กำลังใจท่าน เพื่อจะศึกษาให้ลึกซึ้งและมากยิ่งขึ้น การศึกษาเกี่ยวกับชีวิตของเราจะนำความสว่างและไฟแห่งความร้อนรนอันศักดิ์สิทธิ์มาให้ท่าน และจะให้ท่านได้รับความชำนาญและได้ลิ้มรสแห่งความรักที่สมบูรณ์
    พระสงฆ์ของเราหลายคนไม่สนใจและเย็นชาต่อความอ่อนหวานแห่งความรักของเรามากขึ้น เพราะพวกเขาศึกษาเกี่ยวกับเราเพียงเล็กน้อย พวกเขาไม่รู้จักเราเลย ทั้งที่ความจริงแล้วเราเป็น “หนังสือ” ที่เปิด และทุกคนสามารถเอื้อมถึงเสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระสงฆ์ของเรา เราพูดกับพวกเขาว่า “เราอยู่กับท่านมานานเพียงนี้แล้ว ท่านยังไม่รู้จักเราอีกหรือ” (ยน 14:9) ยิ่งกว่านั้น พระสงฆ์ของเราต้องการความรู้ความชำนาญนี้มิใช่เพียงเพื่อตัวพวกเขาเองเท่านั้น แต่เพื่อประชากรที่พวกเขาให้บริการรับใช้ด้วย !
    ท่านพระสงฆ์ ผู้เป็นศาสนบริกรของเรา จงอุทิศตนเองศึกษาความรู้นี้ และอย่าเข้าใจเอาว่าท่านรู้จักเราเพียงพอแล้ว นอกจากท่านจะคิดแล้วว่าการเลียนแบบอย่างของเราเป็นความรู้ที่สำคัญที่สุดในโลก หรือจนกว่าท่านจะสามารถพูดพร้อมกับบรรดาอัครสาวกของเราได้ว่า “ข้าพเจ้าตัดสินใจว่าจะไม่สอนเรื่องใดแก่ท่าน นอกจากเรื่องพระเยซูคริสตเจ้า คือพระองค์ผู้ทรงถูกตรึงกางเขน” (1คร 2:2)